แป๊ะยิ้มพิมพ์ใจ...Positive Thinking Blog

วันนี้รู้สึกเหนื่อย เหนื่อยจริง ๆ
ออกจากโรงเรียนเวลา 6 โมงเย็น
จริงอยู่ที่เวลานี้ ไม่ใช่เวลาที่นักเรียนเพิ่งจะกลับบ้าน
แต่เนื่องจากต้องติวเพื่อเตรียมตัวแข่งขันตอบปัญหารัฐสภา
ที่โรงเรียนเทคโนโลยีเอเชีย  จังหวัดเชียงใหม่ ในวันที่ 1 สิงหาคม 2551
ประกอบกับพรุ่งนี้จะต้องสอบรำลาวกระทบไม้

...กลับมาถึงบ้าน ด้วยร่างกายที่หมดสภาพ
ในทางกฎหมาย จะมีศัพท์ทางกฎหมายอยู่คำหนึ่งคือ "การสิ้นสภาพบุคคล"
วันนี้แป๊ะยิ้มเพิ่งจะเข้าใจกับคำว่า"สิ้นสภาพบุคคล"ด้วยตัวเอง...

พรุ่งนี้นอกจากจะสอบรำลาวกระทบไม้แล้ว
ยังต้องเป็นตัวแทนไป(จะบอกว่ามาก็ได้)ถวายเทียนพรรษาที่วัดป่าเหียง
(ที่บอกว่ามาก็เพราะว่าวัดป่าเหียงคือวัดประจำหมู่บ้านที่หมิวอาศัยมาตั้งแต่เกิดนั่นเอง)

การเรียนตอนนี้ก็ผ่านมาแล้วครึ่งภาคเรียน
เร็วนะ ว่ามั้ย...  ตอนนี้อยู่ ม.6 แล้ว
ก็คิดว่าอยากจะสอบตรงเข้าคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์ลำปาง
เป็นรุ่นแรกของคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์ลำปางเลยนะ
จะติดมั้ยนะ...เพราะขึ้นชื่อว่านิติ ธรรมศาสตร์เชียวนะ
เอ๊ะ! หรือว่าจะลองสอบโควต้าภาคเหนือ สำนักวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวงดีนะ

ปวดหัว...

แต่ว่า...ณ ตอนนี้ยังตอบตัวเองไม่ได้ว่าจะเลือกสอบที่ไหนดี
ปัญหาโลกแตก เพราะผู้ใหญ่ตั้งกฎบังคับการสอบ

แล้วถ้าไม่ติดขึ้นมาล่ะ

ก็ไม่เป็นไรนี่นา  อย่างน้อยก็ได้ทำตามความฝัน
เพียงแต่ความฝันของเรามันอาจจะเปลี่ยนเส้นทางไปนิดหน่อย
แต่มันก็ถึงจุดหมายเหมือนกัน

และอย่างน้อย...ก็มีคนที่เรารู้จัก รัก และเคารพ
คอยให้กำลังใจอยู่ไม่ใช่เหรอ...