...เช้าวันเปิดภาคเรียนของน้องแก้มบุ๋ม...

 

"นี่ ๆ พี่แก้มใส ตื่นได้แล้ว!!!"

เสียงน้องแก้มบุ๋ม พลันให้แก้มใสต้องตื่น

แก้มใสลุกขึ้นมาตวาดใส่น้องสาว และนอนคลุมโปง

"ให้ตายเถอะ  แกจะไปเรียนหนังสือก้อไปเลยไป  คนจะหลับจะนอน..."

 "ก้อพี่บอกว่า พี่จะฝากหนังสือให้อาจารย์ไม่ใช่หรอ?"

คำพูดของแก้มบุ๋ม ทำให้แก้มใสต้องเด้งจากเตียงอีกครั้ง~~

"ใช่สิ...ตายแล้ว!!"

แก้มใสลุกพรวดพราดลงไปที่ห้องทำการบ้าน หยิบหนังสือประมาณ6-7เล่ม และยื่นให้แก้มบุ๋ม

"นี่จ๊ะ หนังสือที่จะฝากให้อาจารย์ลดาวัลย์"

"โห...เยอะขนาดนี้เชียวหรือพี่?" มีบ่นนิดหน่อย

"ไม่เยอะเท่าไหร่น่า ชั้นยังแบกกลับบ้านได้เลย

อ้อ!! ส่งให้ถึงมืออาจารย์ และฝากบอกอาจารย์ด้วย" แก้มใสบอกกับน้องสาว

"จ้า!~~" แก้มบุ๋มรับคำและขี่รถจักรยานยนต์ไปโรงเรียน

 

เมื่อรถจักรยานยนต์ทีแก้มบุ๋มขี่ได้พ้นสายตาแก้มใสไปแล้ว

แก้มใสหันกลับไปนั่งที่เก้าอี้ตัวเดิมที่เธอนั่งทุกเช้า

พร้อมกับเปิดโทรทัศน์ดูรายการข่าวเช้าที่เธอดูทุกวัน

ในรายการนั้น พิธีกรได้พูดถึงบรรยากาศการเปิดภาคเรียนวันแรกของโรงเรียนชื่อดังแห่งหนึ่ง

"เฮ้อ! คิดถึงโรงเรียน อยากกลับไปเป็นเด็กมัธยมอีกครั้ง"

และแล้วภาพความทรงจำเมื่อเธอยังเป็นเด็กมัธยมได้ผุดขึ้นในความคิดของเธอ

บรรยากาศที่แก้มใสได้สวมชุดนักเรียน...

สนามที่แก้มใสยืนเคารพธงชาติทุกเช้า...

ที่ ๆ เธอกับเพื่อน ๆ นั่งเรียนหนังสือ...

ไม้กวาดเก่า ๆ ที่เคยใช้กวาด...

หอประชุมที่ใช้เป็นวันฉลองการจบการศึกษาในชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย...

 

"หวังว่า สักวัน ชั้นคงได้ไปที่นี่อีกครั้งนะ"


จะได้ไม่ลืมกัน - เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย์

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ใช่คร้บ

เป็นความทรงจำดีๆ

ที่ไม่ว่ากี่ครั้งมี่คิดถึง

ก็ยังยิ้มได้เสมอconfused smile

#1 By youuue on 2009-05-18 21:19